خرید بک لینک
«سرش به سينهی من بود و زلفِ پُرشکنش

به دوش ريخته چون خرمنی ز ياسمينش»

و يا غزلی از نگارنده که با مطلع زير آغاز میگردد:

برهنه است و به کُنجی فتاده پيرهنش

فروغ ماه در امواج زلفِ پرشکنش»

برچسب: نویسنده: آراد کوشکی تاريخ: دوشنبه 27 خرداد 1398 ساعت: 14:08

صفحه بندی